W domach z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych do izolacji termicznej stropodachu wykorzystywany był najczęściej żużel. Skutki jego niekorzystnego oddziaływania na organizmy ludzkie są powszechnie znane. Ponadto żużel stosowany w tamtych latach najczęściej był niewłaściwie przygotowywany do użycia. W praktyce, najczęściej prosto z elektrociepłowni jeszcze ciepły żużel trafiał na strop i pozostaje tam do dzisiaj. Efekty odgazowywania tego materiału pod wpływem częstych zmian wilgotności i temperatury otoczenia widoczne są na zewnątrz w postaci spękań ścian w okolicach wieńca nad ostatnim stropem.
Naprawę stropodachu rozpocząć należy od rozbiórki starego pokrycia z papy, rozbiórki szlichty cementowej i usunięcia całości żużla. Następnie należy ułożyć paraizolację, a na niej wysypać Keramzyt maxit frakcji 10-20 S zgodnie ze spadkami dachu (grubość warstwy keramzyt zależy od wymagań ochrony cieplnej pomieszczeń pod stropodachem).
W przypadku pomieszczeń mieszkalnych i typowych stropów żelbetowych z płyt kanałowych warstwa ta powinna wynosić ok. 25 cm.
Kolejny etap to zagęszczenie ręczną ubijarką z płytą 50x50 cm lub lekką zagęszczarką płytową. Na skutek zagęszczenia zmniejsza się grubość warstwy o 10%. Na wierzchu zagęszczonej warstwy keramzytu warto wykonać szpryc cementowy o gr. ok. 0,5-1 cm, który połączy ze sobą górne granulki i nie dopuści do wymieszania się górnych granulek w trakcie układania następnej warstwy. Kolejna warstwa to podłoże betonowe o grubości ok. 4-6 cm a na nim bitumiczne pokrycie dachu.